Η μυστήρια ζωή του Αρχιμήδη - βίντεο

 

Η μυστήρια ζωή του Αρχιμήδη

Η προσέγγιση του Αρχιμήδη δεν γεννιέται από ρητορικές και εορταστικές προθέσεις, ούτε από καθαρά φιλολογικό σκοπό.

Ο Αρχιμήδης δεν ανήκει μόνο στην ιστορία της επιστήμης και της τεχνολογίας, αλλά σε κάτι μεγαλύτερο: στην ιστορία της φιλοσοφίας και του πολιτισμού, εν ολίγοις, στην ιστορία της ανθρώπινης σκέψης.

Στα έργα του δεν αναφέρεται σε προηγούμενους συγγραφείς, εκτός από τον Ευκλείδη και τον Εύδοξο. Επίσης αναφέρεται μόνο στον Δημόκριτο, τον μοναδικό στον οποίο αναγνωρίζει καινοτόμες επιστημονικές αξίες, αλλά του οποίου όμως η τεράστια και πολύπλευρη απόδειξη της υψηλής νοημοσύνης του στο μεγαλύτερο μέρος έχει εξαφανιστεί.

Λέγεται ότι ο Πλάτωνας ήθελε να κάψει τα έργα του Δημόκριτου, αλλά ότι παρεμποδίστηκε από τους Πυθαγόρειους, και στους οποίους εξαπλώθηκε, σε αντίθεση με όλους τους λεγόμενους προ-Σωκρατικούς.

Η αλήθεια είναι ότι φαίνεται μια πραγματική συνωμοσία σιωπής.

Παρακολουθήστε το βίντεο από το ελληνικό κανάλι Lab of History για περισσότερα:

H Μυστήρια ζωή του Αρχιμήδη

Δαίμων: Η πραγματική ερμηνεία πριν διαστρεβλωθεί

 

Δαίμων: Η πραγματική ερμηνεία πριν διαστρεβλωθεί

ΔΑΙΜΩΝ: ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΚΑΤΑ ΗΣΙΟΔΟΝ (ΚΡΑΤΥΛΟΣ)!

«ΣΩΚΡΑΤΗΣ: Ξέρεις λοιπόν ποιοί είναι οί ΔΑΙΜΟΝΕΣ, κατά τόν ‘Ησίοδον;

ΣΩΚΡΑΤΗΣ: Λέει λοιπόν γι’ αυτό:

‘Αφ’ Οτου ή μοίρα σκέπασε αυτό το γένος (εννοεί το χρυσόν), τούς καλούμε: οί ΑΓΙΟΙ ΔΑΙΜΟΝΕΣ τής γης, 398a ΑΓΑΘΟΙ, ΑΡΩΓΟΙ, ΦΥΛΑΚΕΣ τών θνητών.
……………………………….
ΣΩΚΡΑΤΗΣ: Νά, αυτό λοιπόν περισσότερο άπό κάθε άλλο, κατά τή γνώμη μου, έννοεϊ διά τους ΔΑΙΜΟΝΕΣ, δηλαδή, επειδή είναι ΦΡΟΝΙΜΟΙ καί ΣΟΦΟΙ (Δ Α Η Μ Ο Ν Ε Σ), τούς ονόμασε ΔΑΙΜΟΝΕΣ.

Καί στην αρχαία τή δική μας γλώσσα αυτό τό ίδιο Ονομα συναντάται. Καλά λοιπόν λέει κι’ αυτός καί άλλοι πολλοί ποιητές, όσοι λένε Οτι όταν κανείς, όντας αγαθός, πεθάνη, άποκτά μεγάλη μοίρα καί τιμή καί γίνεται ΔΑΙΜΟΝΑΣ, σύμφωνα μ’ αυτό τό όνομα πού σημαίνει φρόνηση.

Μέ αύτη τήν έννοια λοιπόν παραδέχομαι κι έγώ δτι κάθε άνθρωπος πού είναι αγαθός, είναι ΔΑΙΜΟΝΙΟΣ καί οσο ζή καί δταν πεθάνη, καί σωστά του δόθηκε τό ονομα ΔΑΙΜΟΝΑΣ.»

ΑΡΧΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ:

«ΣΩΚΡΑΤΗΣ: Οϊσθα ούν τίνας φησιν Ησίοδος είναι τους ΔΑΙΜΟΝΑΣ ;
ΣΩΚΡΑΤΗΣ: Λέγει τοίνυν περί αύτοϋ:
Αύτάρ έπεί δή τούτο γένος κατά μοίρ’ έκάλυψεν,398a
οί μέν ΔΑΙΜΟΝΕΣ ΑΓΝΟΙ ύποχθόνιοι καλέονται,
ΕΣΘΛΟΙ, ΑΛΕΞΙΚΑΚΟΙ, ΦΥΛΑΚΕΣ θνητών ανθρώπων
…………………….
ΣΩΚΡΑΤΗΣ: Τοϋτο τοίνυν παντός μάλλον λέγει, ώς έμοϊ δοκει,
τους δαίμονας’ οτι φρόνιμοι καί δ α ή μ ο ν ε ς ήσαν, «ΔΑΙΜΟ
ΝΑΣ» αύτούς ώνόμασεν καί εν γε τη αρχαία τη ημετέρα φωνή
αυτό συμβαίνει τό Ονομα. Λέγει ούν καλώς και ούτος καί
άλλοι ποιηταί πολλοί όσοι λέγουσιν ώς, έπειδάν τις αγαθός
ών τελευτήση, μεγάλην μοίραν καί τιμήν έχει καί γίγνεται
δαίμων κατά τήν τής φρονήσεως έπωνυμίαν. Ταύτη ούν
τίθεμαι καί έγώ [τον ΔΑΗΜΟΝΑ]πάντ’ άνδρα ός αν αγαθός ή,
δαιμόνιον είναι καί ζώντα καί τελευτήσαντα, καί ορθώς
«ΔΑΙΜΟΝΑ» καλεϊσθαι.»
(ΚΡΑΤΥΛΟΣ [397e-398d] -ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΛΕΞΕΩΣ «δαίμονες»)

Ἑρμηνεῦον καὶ διαπορθμεῦον θεοῖς τὰ παρ᾽ ἀνθρώπων καὶ ἀνθρώποις τὰ παρὰ θεῶν, τῶν μὲν τὰς δεήσεις καὶ θυσίας, τῶν δὲ τὰς ἐπιτάξεις τε καὶ ἀμοιβὰς τῶν θυσιῶν, ἐν μέσῳ δὲ ὂν ἀμφοτέρων συμπληροῖ, ὥστε τὸ πᾶν αὐτὸ αὑτῷ συνδεδέσθαι. διὰ τούτου καὶ ἡ μαντικὴ πᾶσα χωρεῖ καὶ ἡ τῶν ἱερέων τέχνη τῶν τε περὶ τὰς θυσίας καὶ τελετὰς [203a] καὶ τὰς ἐπῳδὰς καὶ τὴν μαντείαν πᾶσαν καὶ γοητείαν. θεὸς δὲ ἀνθρώπῳ οὐ μείγνυται, ἀλλὰ διὰ τούτου πᾶσά ἐστιν ἡ ὁμιλία καὶ ἡ διάλεκτος θεοῖς πρὸς ἀνθρώπους, καὶ ἐγρηγορόσι καὶ καθεύδουσι· καὶ ὁ μὲν περὶ τὰ τοιαῦτα σοφὸς δαιμόνιος ἀνήρ, ὁ δὲ ἄλλο τι σοφὸς ὢν ἢ περὶ τέχνας ἢ χειρουργίας τινὰς βάναυσος. οὗτοι δὴ οἱ ΔΑΙΜΟΝΕΣ πολλοὶ καὶ παντοδαποί εἰσιν, εἷς δὲ τούτων ἐστὶ καὶ ὁ ἜΡΩΣ.

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΖΕΥΓΑΡΑ
Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΕΝΑΤΟΥ ΚΥΜΑΤΟΣ

Οδύσσεια: Τα Νοήμονα Πλοία των Φαιάκων που Πετούσαν (το ακριβές κείμενο)

 

Οδύσσεια:
Τα Νοήμονα Πλοία των Φαιάκων που Πετούσαν

Οι Φαίακες

ήταν ειρηνικός λαός που αποστρεφόταν τον πόλεμο, εργατικοί και εύθυμοι, αγαπούσαν το καλό φαγητό, τα λουτρά, τον έρωτα, τα τραγούδια και τον χορό.

«Η εντολή αυτών είναι να παραπέμπωσιν ακινδύνως εις την πατρίδα των πάντας τους προς αυτούς πλέοντας», πράγμα το οποίο κατόρθωναν με τα θαυμαστά πλοία τους.

Τα πλοία αυτά δεν είχαν κουπιά, ούτε πηδάλιο

και διέτρεχαν τη θάλασσα σαν να ήταν φτερωτά (Οδύσσεια, η 34-35), προικισμένα με αυτό το χαρακτηριστικό από τον θεό Ποσειδώνα, ενώ είχαν νου και μυαλό ανθρώπινο.

Γιατί δεν έχουν τα γοργά καράβια των Φαιάκων
σαν τ’ άλλα τα πλεούμενα τιμόνια ή κυβερνήτες,
μόν’ βρίσκουν έτσι μόνα τους τη σκέψη των ανθρώπων
και ξέρουν όλων τα χωριά, τα καρπερά χωράφια,
και γοργοτάξιδα περνούν της θάλασσας τα πλάτια,
κρυμμένα μες στην καταχνιά και στην πυκνή θολούρα
κι ούτε φοβούνται να χαθούν μήτε κακό να πάθουν.

Μα το ‘χω απ’ τον πατέρα μου Ναυσίθοο εγώ ακουστά μου
πως θα θυμώσει μια φορά με μας ο Ποσειδώνας,
γιατί έτσι σ’ όλους είμαστε καλόβολοι περάτες.
Μου ‘λεγε πως καλόφτιαχτο καράβι των Φαιάκων
απ’ το ταξίδι όταν γυρνά μια μέρα θα το σπάσει
μες στο γεράνιο πέλαγος κι ολόγυρα τη χώρα
θα κλείσει με ψηλό βουνό.

Πηγές:

1.Wikipedia
2.Απόσπασμα της Οδύσσειας από την έκδοση:
Όμηρος, Οδύσσεια, Εισαγωγή Γιάννη Κορδάτου, Μετάφραση Ζήσιμου Σίδερη, Εκδόσεις «Δαίδαλος» – Ι. Ζαχαρόπουλος , Αθήνα 2009

Η ΟΔΥΣΣΕΙΑ
Jean – Pierre Vernant

lecturesbureau.gr μέσω Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΕΝΑΤΟΥ ΚΥΜΑΤΟΣ

Ο Πυθαγόρας Υπολόγισε Πρώτος τις Αποστάσεις των Πλανητών

 

Ο Πυθαγόρας Υπολόγισε Πρώτος τις Αποστάσεις των Πλανητών

Οι Πυθαγόρειοι είχαν όλα τα «κλειδιά».

Στο ρυθμό της κοσμικής μουσικής που πρώτοι «άκουσαν» οι μύστες μαθηματικοί του 6ου π.Χ. αιώνα εξακολουθεί να χορεύει η σύγχρονη Κοσμολογία.

Ένας Έλληνας καθηγητής Μουσικής και Πληροφορικής, με πανεπιστημιακές σπουδές στη Φυσική και ερευνητικό έργο στα Πυθαγόρεια Μαθηματικά απέδειξε ότι η «αρμονία σφαιρών», η περίφημη πυθαγόρεια θεωρία, έχει ακριβή εφαρμογή σε όλους τους γνωστούς μας σήμερα πλανήτες.

Ο πρώην πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Φυσικών, διευθυντής του Τομέα Τεχνολογίας Ήχου, Μουσικοπαιδαγωγικής και Βυζαντινής Μουσικολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών Χαράλαμπος Σπυρίδης ανακοινώνει στο επιστημονικό συμπόσιο «Φιλοσοφία και Κοσμολογία» τους αριθμούς που εκφράζουν σε αστρονομικές μονάδες τις αποστάσεις των πλανητών από τον Ήλιο πιάνοντας το νήμα από τους Πυθαγορείους.

Αριθμοί

Ο κ.Σπυρίδης διατυπώνει «μια καθολική, εξαιρετικά απλή και κομψή σχέση» που εμπεριέχει μόνον τους αριθμούς 1, 2, 3, 4 της «ιερής τετρακτύος» των Πυθαγορείων και το άθροισμά τους, τον «τέλειο» αριθμό 10.

Η «τετρακτύς» ήταν η βάση της πυθαγόρειας διδασκαλίας που πρέσβευε ότι οι ήχοι των ουράνιων σωμάτων συνθέτουν μία κοσμική μουσική, γιατί οι αποστάσεις και οι ταχύτητες των πλανητών και των απλανών αστέρων διέπονται από τους ίδιους αριθμητικούς λόγους που παράγουν και τη συμφωνία των ήχων.

Οι συμφωνίες των ήχων που παράγουν αρμονικό αποτέλεσμα έχουν μορφή απλών αριθμητικών σχέσεων. Επομένως κατά τους Πυθαγόρειους το μυστικό της μουσικής και της κοσμικής αρμονίας κρύβεται στις σχέσεις των τεσσάρων πρώτων φυσικών αριθμών (1, 2, 3, 4).

Ο Πυθαγόρας είναι ο πρώτος φιλόσοφος που συνδέει την Αστρονομία με τη Μουσική, υποστηρίζοντας ότι στο αρμονικό και σφαιρικό σύμπαν τα πάντα διέπονται από απλούς νόμους, που μπορούν να εκφρασθούν με τους αριθμούς της «ιερής τετρακτύος». Με τη θεωρία της αρμονίας των σφαιρών που συνδυάζει την κοσμική αρμονία με τη μουσική αρμονία, ο μεγάλος φιλόσοφος επιχείρησε να εξηγήσει τη θέση και την κίνηση των πλανητών στον ουράνιο θόλο. Χρησιμοποιώντας μουσικούς όρους, δηλαδή εύφωνα μουσικά διαστήματα, καθόρισε υπό μορφήν κλίμακας τις μεσοπλανητικές αποστάσεις.

Ακολούθως, αντιστοιχίζοντας τα μουσικά διαστήματα σε μετρικές αποστάσεις, κατόρθωσε πρώτος να υπολογίσει σε Δελφικά στάδια τις μεσοπλανητικές αποστάσεις των «ουρανίων γεννητών», όπως ονόμασε τα ουράνια σώματα ο Πλάτωνας παίρνοντας το νήμα από τον Πυθαγόρα.

Ο Πυθαγόρας τον 6ο π.Χ. αιώνα δέχθηκε ότι η μουσική απόσταση μεταξύ Γης και Σελήνης είναι ένας τόνος και η μετρική απόσταση μεταξύ τους είναι 126.000 Δελφικά στάδια, δηλαδή 22.371.300 μέτρα.

Σχεδόν 24 αιώνες μετά δύο Γερμανοί αστρονόμοι, ο Γιόχαν Μπόντε και ο Τίτιους, προσδιορίζουν τις θέσεις των γνωστών τότε πλανητών του ηλιακού μας συστήματος με ικανοποιητική ακρίβεια. Η εμπειρική ανακάλυψή τους, ανερμήνευτη μέχρι σήμερα, έμεινε γνωστή ως ο κανόνας Μπόντε-Τίτιους.

Ο κανόνας των Γερμανών αστρονόμων έπαψε να δίνει αξιόπιστα αποτελέσματα όταν επιχειρήθηκε να εφαρμοστεί στους «νεότερους» πλανήτες και στη ζώνη πέρα από τον Πλούτωνα, μία από τις συναρπαστικότερες περιοχές του ηλιακού συστήματος, γεμάτη αντικείμενα από βράχο και πάγο που περιστρέφονται γύρω από τον Ήλιο σε τεράστιες αποστάσεις.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ

Oι Έλληνες Σήμερα ασχέτως μορφώσεως Μιλάμε Ομηρικά…! Ας δούμε κάποια παραδείγματα.

 

Oι Έλληνες Σήμερα ασχέτως μορφώσεως Μιλάμε Ομηρικά

Παρακάτω θα δούμε ότι τα αρχαία ελληνικά όχι μόνο δεν είναι νεκρή γλώσσα, αλλά ότι οι Έλληνες σήμερα ασχέτως μορφώσεως μιλάμε ομηρικά, αλλά δεν το ξέρουμε επειδή αγνοούμε την έννοια των λέξεων που χρησιμοποιούμε.

Ας δούμε κάποια παραδείγματα.

ιχθύς είναι το ψάρι. Λέμε σήμερα ιχθυοτροφείο, ιχθυοκαλλιέργεια

Άκων ειναι όποιος κάνει κάτι χωρίς τη θέλησή του, απρόθυμα. Λέμε ακουσία.

Αυδή είναι η φωνή. Σήμερα χρησιμοποιούμε το επίθετο άναυδος.

Αλέξω στην εποχή του Ομήρου σημαίνει εμποδίζω, αποτρέπω. Τώρα χρησιμοποιούμε τις λέξεις αλεξίπτωτο, αλεξίσφαιρο, αλεξικέραυνο, Αλέξανδρος (αυτός που αποκρούει τους άνδρες)

Άρχω σημαίνει είμαι πρώτος, πηγαίνω πρώτος, προηγούμαι. Λέμε αρχηγός, αρχιτέκτων, δήμαρχος, ὑπάρχω.

Λάας ή λας έλεγαν την πέτρα. Εμείς λέμε λατομείο, λαξεύω.

Φρην είναι η λογική. Από αυτή τη λέξη προέρχονται το φρενοκομείο, ο φρενοβλαβής, ο εξωφρενικός, ο άφρων.

Δόρπος, λεγόταν το δείπνο, σήμερα η λέξη είναι επιδόρπιο.

Λώπος είναι στον Όμηρο το ένδυμα. Τώρα λέμε λωποδύτη.

Με το επίρρημα τήλε στον Όμηρο εννοούσαν μακριά, εμείς χρησιμοποιούμε τις λέξεις τηλέφωνο, τηλεόραση, τηλεπικοινωνία, τηλεβόλο, τηλεπάθεια.

Ύλη ονόμαζαν ένα τόπο με δένδρα, εμείς λέμε υλοτόμος.

Άρουρα ήταν το χωράφι, όλοι ξέρουμε τον αρουραίο.

Ἄγω σημαίνει οδηγώ, φέρνω, μεταφέρω. Καποιες λέξεις που χρησιμοποιούμε σήμερα είναι λοχαγός, χορηγός, ἀπαγωγή, δημαγωγός, εἰσάγω.

Νόστος σημαίνει επιστροφή στην πατρίδα. Λέμε νοσταλγία.

Άλγος στον Όμηρο είναι ο σωματικός πόνος, από αυτό προέρχεται το αναλγητικό.

Το βάρος το αποκαλούσαν άχθος, σήμερα λέμε αχθοφόρος.

Ο ρύπος, δηλαδή η ακαθαρσία, εξακολουθεί και λέγεται έτσι – ρύπανση.

Από τη λέξη αιδώς (ντροπή) προήλθε ο ο αναιδής.
.
Πέδη, σημαίνει δέσιμο και τώρα λέμε πέδιλο. Επίσης χρησιμοποιούμε τη λέξη χειροπέδες.

Από το φάος, το φως προέρχεται η φράση φαεινές ιδέες.

Άγχω, σημαίνει σφίγγω το λαιμό, σήμερα λέμε αγχόνη. Επίσης άγχος είναι η αγωνία από κάποιο σφίξιμο, ή από πίεση.

Βρύχια στον Όμηρο είναι τα βαθιά νερά, εξ ου και τo υποβρύχιο.

Ύδωρ είναι το νερό. Λέμε όμως ύδρευση, υδραγωγείο, υδραυλικός, υδροφόρος, υδρογόνο, υδροκέφαλος, αφυδάτωση, ενυδρείο, κ.τ.λ.

Ναυς ειναι το πλοίο. Από τη λέξη ναυς έχουμε: ναυπηγός, ναύαρχος, ναυμαχία, ναυτικός, ναυαγός, ναυτιλία, ναύσταθμος, ναυτοδικείο, ναυαγοσώστης, ναυτία, κ.τ.λ.

Κ. ΠΛΕΥΡΗΣ “ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΕΥΚΟΛΑ”

«Από την εποχή που μίλησε ο Όμηρος ως τα σήμερα, μιλούμε,ανασαίνουμε και τραγουδούμε με την ίδια γλώσσα».
Γιώργος Σεφέρης.

kerberos-hellas μέσω thesecretrealtruth

Ιερός Γάμος Διος Ήρας. Η Δημιουργία των Ψυχών

 

Ιερός Γάμος Διος Ήρας. Η Δημιουργία των Ψυχών

Είναι ελάχιστοι εκείνοι που γνωρίζουν τα σημαίνοντα στην ελληνική μυθολογία, γιατί είτε δεν τα διδάχτηκαν ποτέ είτε γιατί δε φιλοσόφησαν, προκειμένου να μάθουν την ΑΛΗΘΕΙΑ για τον κόσμο, τον άνθρωπο και τη θεότητα.

Όσοι αγνοούν τις αλήθειες που κρύβει η ελληνική μυθολογία ας γνωρίζουν ότι μέσω της φιλοσοφίας και της έρευνας αποκαλύπτεται μπροστά στα μάτια τους μια εκπληκτικά και ορθολογικά δομημένη αφήγηση για τα όντα και τον κόσμο (ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΣΜΟΘΕΑΣΗ). Η ελληνική μυθολογία είναι κατά τέτοιο τρόπο διαρθρωμένη, ώστε να την κατανοούν μόνο όσοι αρχίζουν να σκέφτονται, να φιλοσοφούν και να βλέπουν πίσω από το πέπλο των μύθων….

Κατ’αρχήν πρέπει να θυμηθούμε (άνω εικόνα) ότι στην νοερή τάξη, που είναι επταδική, υπάρχει η πατρική τριάδα Κρόνος-Ρέα-Ζεύς, η φρουρητική τριάδα των Κουρητών και η έβδομη άρρητη μονάδα, η οποία έχει σχέση με τις αποτομές που αναφέρονται στην Μυθολογία μας.

Ας εστιαστούμε στην Ρέα, η οποία είναι το ενδιάμεσο μέλος της πατρικής τριάδας, στην οποία βρίσκεται η πηγή των ψυχών, στην οποία ο Πλάτων στον Τίμαιο αναφέρεται ως Κρατήρας και την οποία οι θεολόγοι έχουν ονομάσει Ήρα. (Ας διαβάσουμε στο τέλος περί ΥΠΕΡΑΙΣΘΗΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ – ΝΟΕΡΗ ΤΑΞΗ – ΠΑΤΡΙΚΗ ΤΡΙΑΔΑ – ΡΕΑ)

Η Ηρα είναι η νόμιμη σύζυγος του Διός, ενώ η Δήμητρα και η Κόρη θεωρούνται παράνομες.

Οπως μας αναφέρει ο Πρόκλος : «Τούτη λοιπόν η θεά παράγει αφ’ εαυτής μαζί με τον δημιουργό και πατέρα, όλα τα γένη των ψυχών, τα υπερκόσμια και τα εγκόσμια, τα ουράνια και τα υποσελήνια, τα θεικά και τα αγγελικά και τα δαιμονικά και τα μεριστά«

Ο δε Ομηρος μας αναφέρει ότι «Στου μεγάλου Δία την αγκαλιά κοιμάσαι«(Ιλιάδα Ξ 213), υπονοώντας ότι περιέχεται σε αυτόν και ότι «κανένας άλλος θεός δεν γνωρίζει τον νου μου πριν από την Ηρα¨(Ιλιάδα Α 547), υπονοώντας ότι στην νόηση του Δία πρώτη μετέχει η Ηρα.

«Χάρη λοιπόν στην άφραστη τούτη επαφή των θεών, ο κόσμος μετέχει στις νοερές ψυχές, και έλαβαν υπόσταση οι νόες που εποχούνται των ψυχών και μαζί με αυτές πληρούν την συνολική δημιουργία«

Ο αέρας είναι σύμβολο της ψυχής (όπως η φωτιά είναι εικόνα του νού, το νερό της κοσμοτρόφου φύσης και η γη εικόνα του σώματος) για αυτό και η Ηρα καλείται αερόμορφη, μιας και είναι η πηγή των ψυχών. Ο δε Σωκράτης στον Κρατύλο αναφέρει ότι αν επαναλάβουμε πολλές φορές το όνομα της θεάς, προκύπτει η λέξη «αήρ».

Η Ηρα πραγματοποιεί την κίνηση και την εξέλιξη των ορατών ειδών, για αυτό άλλοτε αποστέλλει μανία ( όπως στην περίπτωση της Ιούς ) και άλλοτε επιτάσσει άθλους ( όπως στην περίπτωση του Ηρακλή ). Είναι αιτία της ψυχικής ζωής και δημιουργεί μαζί με τον δημιουργό τον σύμπαντα κόσμο και γεννά την ψυχική ουσία.

Οι θεολόγοι ονόμασαν Γάμο και τοκετούς θεών τις ομονοητικές επικοινωνίες των γεννήσεων μέσα στους θεούς, κατά τους οποίους γίνεται η ανάμειξη των δημιουργικών αγωγών με ζωογονικούς. Αποκαλούν δηλαδή με μυστικό τρόπο την σύμφυτη σύζευξη και επικοινωνία των θεϊκών αιτίων, γάμο.

Ανάλογα με τα ζεύγη των θεών που αναμιγνύονται έχουμε διαφορετικό αποτέλεσμα κατά την ανάμειξη, όπως για παράδειγμα μεταξύ θεών της ίδιας βαθμίδας ( Ηρα-Ζευς,Ουρανός-Γή, Κρόνος-Ρέα), κατώτερου (Δία) προς ανώτερο (Δήμητρα) και ανώτερου (Δία) προς κατώτερο (Κόρη).

Δεν έχει νόημα γάμος σε όσα είναι ενωμένα στον μέγιστο βαθμό (παραδείγματος χάριν μεταξύ Φάνητος και Νύχτας ), για αυτό και ο Θεολόγος αποκαλεί την Γη «πρώτη νύφη» και την ένωση της με τον Ουρανό «πρώτο γάμο«.

Μας αποκαλύπτει δε ο Πρόκλος : «Και φαίνεται ότι για τους λόγους αυτούς ο γάμος ταιριάζει στον εδώ ουρανό και στην εδώ γη, στον βαθμό που απεικονίζουν εκείνον τον Ουρανό και εκείνη την γη. Αυτό ασφαλώς γνώριζαν και οι θεσμοί των Αθηναίων και όριζαν να εορτάζουν τους γάμους του Ουρανού και της Γης και, έχοντας αυτούς τους θεούς υπόψη τους, κατά τις Ελευσίνιες τελετές κοίταζαν ψηλά στον ουρανό και φώναζαν «ΥΕ» (βρέχε) και χαμηλά στην γη και φώναζαν «ΚΥΕ» (γέννα), επειδή γνώριζαν ότι τα πάντα έχουν τη γέννηση τους από αυτούς σαν πατέρα και μητέρα«

Ετσι λοιπόν ανάλογα με το ποιο είναι το ζεύγος στον γάμο, προκύπτει και διαφορετικό αποτέλεσμα.

Τι όμως προκύπτει βασικά από τον Ιερό Γάμο Διός και Ηρας, και γιατί ετιμάτο ιδιαιτέρως ;

Κατ’αρχήν ας θυμηθούμε ότι υπάρχουν δύο αρχές οι οποίες διατρέχουν όλο το σύμπαν, το πέρας και το άπειρο. Το πέρας είναι αίτιο της ύπαρξης των θεών, το δε πέρας είναι η γονιμοποιός δύναμη. Στις άρρενες θεότητες επικρατεί το πέρας, στις δε θήλειες το άπειρο.

«Γιατί και από τους ίδιους τους θεούς, άλλοι ανήκουν στην συστοιχία του πέρατος και άλλοι στην συστοιχία του απείρου.»

Σε οντικό επίπεδο δε, επειδή το Ον αποτελείται και αυτό από τις δύο αρχές, ανάλογα με το ποια αρχή επικρατεί προκύπτει και διαφορετικού τύπου ουσία.

Ετσι : «Η ουσία αποτελείται από πέρας και άπειρο, όταν το πέρας επικρατεί στο άπειρο δημιουργεί την αμέριστη ουσία, όταν επικρατεί το άπειρο στο πέρας δημιουργεί την μεριστή ουσία, ενώ όταν τα δύο αυτά ισορροπούν δημιουργούν την μεσαία……«

«Αυτή την θεότητα ο Ορφέας αποκαλεί «ισότιμη» με τον δημιουργό και την συνδέει μαζί του, και αφού την συνδέσει, την κάνει μια μητέρα όλων όσων πατέρας είναι ο Δίας» μας τονίζει ο Πρόκλος.

«Διότι κάθε ψυχή πρόσφατα γεννημένη από την αυλή του Δία κατεβαίνει στον κόσμο της Γέννησης, εξ ου και Πατέρας Ανθρώπων και Θεών ο Δίας«

Τι λοιπόν συνάγουμε από τα παραπάνω ;

– Η Ηρα, ούσα θήλεια θεότητα ανήκει στην συστοιχία του απείρου.

– Ο Ζευς, οντας άρρην, ανήκει στην συστοιχία του πέρατος.

– Η Ηρα είναι ισότιμη με τον Δία, άρα όπου δρά μαζί του, τα κοινά τους δημιουργήματα θα έχουν εξισορρόπηση πέρατος και απείρου.

– Η ουσία η οποία έχει εξισορροπημένα το πέρας και το άπειρο είναι η μεσαία ουσία.

– Η μεσαία ουσία είναι αυτή που βρίσκεται μεταξύ της αμερίστου και της μεριστής.

– Η ουσία που βρίσκεται μεταξύ της αμερίστου και της μεριστής είναι η ψυχή, όπως μας λέει στο 35α του Τιμαίου ο Πλάτων.

Αρα ο ιερός γάμος Διός και Ηρας δημιουργεί την ψυχική ουσία, δηλαδή εορτάζοντες τον Ιερό Γάμο του Διός και της Ηρας τιμούμε τους θείους γονείς μας οι οποίοι δημιούργησαν τις ψυχές μας.

( βλέπε σχετικά Πρόκλος-Σχόλια στον Τίμαιο Β 441.3, Γ 137.24, Ε 176.15, 191.15, 248-249,Στοιχεία Θεολογίας 150-159, Σχόλια στον Κρατύλο 94.8, 169-170, Πλατωνική Θεολογία Γ 40.4, Ε 9.4, Σχόλια στον Παρμενίδη 775.2, 779.20 )

ΥΠΕΡΑΙΣΘΗΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ – ΝΟΕΡΗ ΤΑΞΗ – ΠΑΤΡΙΚΗ ΤΡΙΑΔΑ – ΡΕΑ

Η Ρέα αν και θήλεια θεότητα αποτελεί μέλος της πατρικής τριάδας.
Συζέυγνυται με τον Κρόνο και δίδει τον Δία. Γεννά το μυστικό πλήθος και παρέχει την ανέπαφη πρόοδο.

Οταν συζεύγνυται με τον Δία, λέγεται Δήμητρα (βλέπε Ορφικό Απόσπασμα 145 ) και τότε γεννιέται η Περσεφόνη(Κόρη)
( βλέπε σχετικά Πρόκλος-Πλατωνική Θεολογία Ε 39.24, Σχόλια στον Κρατύλο 169 )

Γενικά, όπως μας λέει ο Πρόκλος :
Οι Θεολόγοι αποκαλούν με μυστικό τρόπο την σύμφυτη σύζευξη των θεϊκών αιτίων Γάμο, μέσα στην ίδια βαθμίδα (Ηρα-Δίας, Ουρανού-Γης, Κρόνου-Ρέας), μεταξύ των υποδεεστέρων με τα ανώτερα ( Δίας-Δήμητρα), ανωτέρων προς τα υποδεέστερα(Δίας-Κόρη).
Πρόκλος-Σχόλια στον Παρμενίδη 775.21, Σχόλια στον Κρατύλο 169

όπως επίσης ότι :

οι Γάμοι είναι η ανάμειξη των δημιουργικών αγωγών με τους ζωογονικούς απ΄όπου προκύπτει όλο το γένος των Θεών.
Πρόκλος-Πλατωνική Θεολογία Ε 9.5, Σχόλια στην Πολιτεία 1.133.19-135.17

Στους Χαλδαίους η Ρέα είναι η Εκάτη.

Η Ρέα έχει επίσης μια τριπλή μονάδα πηγών.

Εχει την πηγή των ψυχών, που ονομάζεται Κρατήρας, και είναι η Ηρα και αποτελεί το δεξί λαγόνι της Εκάτης, την πηγή των αρετών που είναι η Εστία και αποτελεί το δεξί λαγόνι της Εκάτης και την πηγή της φύσης ( Ειμαρμένη ) που είναι η πλάτη της Εκάτης.
( βλέπε σχετικά Πρόκλος-Πλατωνική Θεολογία Ε 117.23 , Σχόλια στον Κρατύλο 167.30, Χαλδαϊκά Λόγια 51,52,54 )

Πρέπει να προσέξουμε ότι σαν πηγές ονομάζουμε, όπως το λέει και η λέξη, την αιτία από όπου θα εκδηλωθούν σε κατώτερο επίπεδο αυτά τα οποία αναφέρονται.

empedotimos και ellinikoskoinotismos

Την αποκωδικοποίηση στην ερωτική σχέση Άρη και Αφροδίτης, εξηγεί καθηγητής

 

Την αποκωδικοποίηση στην ερωτική σχέση Άρη και Αφροδίτης, εξηγεί καθηγητής

Η μυθολογία μας κρύβει πολλά πράγματα: Ο καθηγητής Γεωφυσικής του Πανεπιστημίου Πατρών, Σταύρος Παπαμαρινόπουλος έχει ξεκινήσει μια πολύχρονη έρευνα προκειμένου να αποκωδικοποιήσει την ελληνική μυθολογία, στηριζόμενος όμως, σε επιστημονικές τεκμηριώσεις και επιχειρήματα.

«Στα Ομηρικά έπη, τα οποία γράφτηκαν τον 8ο αιώνα, ο θεός Άρης παρουσιάζεται σε μια ερωτική σχέση με την Αφροδίτη προκαλώντας τον ερχομό των θεών Δία, Ερμή και Ποσειδώνα, οι οποίοι πετυχαίνουν το παράνομο ζευγάρι ακινητοποιημένο στη νυφική παστάδα, ύστερα από τέχνασμα του συζύγου της Αφροδίτης, Ήφαιστου».

Αυτά μας τα λέει ο Όμηρος λέει ο καθηγητής Σταύρος Παπαμαρινόπουλος.

«Εμείς όμως με τη βοήθεια της τεχνολογίας διαπιστώσαμε ότι επρόκειτο για μια σπάνια σύνοδο 5 πλανητών, με συχνότητα επανάληψης 5000 ετών, όπου ο θεός Ποσειδώνας είναι ο Κρόνος, και η οποία συνέβη στις 25 Φεβρουαρίου του 1953 π.Χ. στις 7 το πρωί.»

Επίσης ο Όμηρος παρουσιάζει τον ερυθρό πλανήτη ως θεό του πολέμου, ο οποίος προκαλεί καταστροφές στην Γη. Παράλληλα ο Ησίοδος τον 7ο αιώνα π.Χ. αναφέρει τους δορυφόρους του Άρη, το Δείμο και το Φόβο.

Σε ερώτηση μας, πώς ο Όμηρος και ο Ησίοδος γνώριζαν αυτά τα αστρονομικά γεγονότα, αφού εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν τηλεσκόπια, ο καθηγητής μας απαντά πως η μόνη εξήγηση που μπορεί να δοθεί είναι ότι ο Άρης, ήρθε πολύ κοντά στη Γη με αποτέλεσμα οι δύο του δορυφόροι να ήταν ορατοί δια γυμνού οφθαλμού, ο οποίος προκάλεσε και πολλές καταστροφές στην Γη.

Ο Άρης και η Αφροδίτη, και οι θεοί που βλέπουν το παράνομο ζευγάρι

Panagiotis Darivas

Η πάνοπλη θεά Αθηνά: Τι μπορεί να συμβολίζουν η Ασπίδα, το Δόρυ, το Γοργόνειο, η Αιγίδα, το Κράνος

 

Η πάνοπλη θεά Αθηνά: Τι μπορεί να συμβολίζουν η Ασπίδα, το Δόρυ, το Γοργόνειο, η Αιγίδα, το Κράνος

Η Θεά της καλοζυγιγμένης σκέψης, της σοφίας, της στρατηγικής, των υπέροχων χειροτεχνημάτων: Η ΠΑΝΟΠΛΗ ΘΕΑ ΑΘΗΝΑ

Η υπέροχη Θεά που δεν επιθυμεί τον πόλεμο ,αλλά είναι πανέτοιμη να τον κάνει όταν η ανάγκη τον επιβάλλει και όχι μόνο να τον κάνει αλλά να τον κερδίσει οπωσδήποτε;

Και τα όπλα της είναι πολλά: Η Ασπίδα ,το Δόρυ ,το Γοργόνειο ,η Αιγίδα ,το Κράνος. Αμυντικά και επιθετικά συγχρόνως.

Αλήθεια γιατί ποτέ μα ποτέ δεν τα εκαταλείπει ούτε μια στιγμή;

Μα ..για να είναι ΕΤΟΙΜΟΠΟΛΕΜΗ ώστε να μπορεί να παρασκευάζει ΕΙΡΗΝΗ.

Και το κράνος ακόμα ; μπορεί να είναι η επόμενη σκέψη ….
Δεν θα μπορούσε να το βγάλει από το κεφάλι της διατηρώντας τον υπόλοιπο οπλισμό της και να το φορέσει σε ένα λεπτό αν χρειαστεί να πολεμήσει;
Κι αν αφήσει πρόσκαιρα την ασπίδα και το δόρυ γιατί ποτέ μα ποτέ δεν αφήνει το κράνος ;

Εδώ πιστεύω πως είναι το κλειδί …..
Η Αθηνά μας διδάσκει .

Η Θεά μας λέει πως το κράνος ,είναι η προστασία της ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ,του μυαλού , και πως πρέπει ΠΑΝΤΑ το μυαλό να προστατεύεται.

Για να είναι ΚΑΘΑΡΟ ΚΑΙ ΑΚΡΙΒΟΔΙΚΑΙΟ.
Για να βρίσκεται ΠΑΝΤΑ ΣΕ ΕΓΡΗΓΟΡΣΗ .

Για να μην ξεχνά πως η έκβαση των Πολέμων κρίνεται ΠΑΝΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΜΕΝΗ ΑΜΟΛΥΝΤΗ ΚΑΘΑΡΗ ΣΚΕΨΗ.

Την ευλογία αρρωγή της να έχουμε όλοι .
Σήμερα που το μυαλό μας βομβαρδίζεται !
Και να μην ξεχνάμε τα κράνη μας ,τα πνευματικά μας κράνη .

Ευστρατία και periergaa

Θεά Αθηνά: Αποσυμβολισμός σε περικεφαλαία, ασπίδα, γοργόνειο, όφις, Νίκη

 

Θεά Αθηνά: Αποσυμβολισμός σε περικεφαλαία, ασπίδα, γοργόνειο, όφις, Νίκη

Η περικεφαλαία στο κεφάλι της… με το αδιαπέραστο της καθαρότητάς της και του αμιγούς χρυσού, μας δείχνει….την ΝΟΗΣΙΝ από τη έξωθεν προερχόμενη… ΑΝΟΗΣΙΑ.

Το ΓΟΡΓΟΝΕΙΟΝ δηλώνει…. ότι ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ το ΟΝ, το οποίον το φέρει από της πάσης φύσεως ΑΔΥΝΑΜΙΕΣ της έξωθεν προερχόμενης ΕΠΙΒΟΥΛΗΣ, με δούρειο ίππο το ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ.

Ο Όφις στο αριστερό πόδι, πίσω από την ασπίδα… στηρίζει την ΑΣΠΙΔΑ… και είναι ο ΟΙΚΟΥΡΟΣ ΟΦΙΣ, (εκ του οίκος και ούρος ) και σημαίνει το ΦΥΛΑΚΑ του ΟΙΚΟΥ.

[ Και για να λάβει τέλος… για όλους αυτούς τους ΑΔΑΕΙΣ και τους ΗΜΙΜΑΘΕΙΣ του διαδικτύου….οι οποίοι βάζουν στο στόμα τους την ΑΘΗΝΑ…., σας λέγω ότι ο Όφις αυτός …είναι ο ΕΡΙΧΘΟΝΙΟΣ ΟΦΙΣ ….εκ του οποίου προήλθαν οι βασιλείς των Αθηνών και ο ΕΡΙΧΘΟΝΙΟΣ ΟΦΙΣ είναι ο ΦΥΛΑΚΑΣ της ΠΟΛΗΣ….δια της ΑΣΠΙΔΟΣ, την οποίαν αυτός στηρίζει και προασπίζει την πόλη. Ο ΕΡΙΧΘΟΝΙΟΣ ΟΦΙΣ ….στο αισθητό πεδίο (χαμηλά τοποθετούμενος…!) και όχι έρπων, αλλά ΑΝΥΨΩΜΕΝΟΣ σαν στήριγμα της ασπίδας….δηλώνει τις απαραίτητες ΧΘΟΝΙΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ, οι οποίες συμβάλλουν στη ΔΙΑΦΥΛΑΞΗ των ΘΕΣΜΩΝ και του ΝΟΜΟΥ….δηλαδή των ΘΕΣΜΟΘΕΤΗΜΕΝΩΝ υποχρεώσεων των ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ των ΠΟΛΙΤΩΝ. Έτσι ΑΔΕΡΦΙΑ….ανορθώμενος…ο ΟΦΙΣ….και στηρίζων την ΑΣΠΙΔΑ της ΘΕΑΣ ΑΘΗΝΑΣ….έχει καταστεί ΗΛΙΑΚΟΣ.]

Η ΑΣΠΙΔΑ….στην εσωτερική πλευρά αναπαριστά την ΓΕΝΝΗΣΗ της ΠΑΝΔΩΡΑΣ, ενώ στην εξωτερική πλευρά φέρει τις ΑΜΑΖΟΝΕΣ. Οι ψυχές που ενσαρκώθηκαν σε γυναικείο σώμα …οφείλουν να εξομοιωθούν με τις πολεμικές Αμαζόνες….για να εξισορροπήσουν τις αδυναμίες της φύσεως των.

Στο κέντρο της ΑΣΠΙΔΑΣ …..που βλέπουμε την ΓΟΡΓΟΝΑ/ΜΕΔΟΥΣΑ….ως αποτρόπαιο κατά των ασθενειών …..μας επισημαίνει ότι οι όφεις προφυλάσσουν την ΥΓΙΕΙΑΝ των ΘΝΗΤΩΝ.

Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι τα δύο φύλα (ΑΡΣΕΝ και ΘΗΛΥ) ….οφείλουν από ΚΟΙΝΟΥ ….να αντικρύσουν τους δύο όφεις της ζώνης της Αθηνάς….ώστε να πάψει να υπάρχει ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΙΣ μεταξύ των δύο φύλων …..και θα πρέπει να μας διέπει ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ της κάθε ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΤΗΤΑΣ του κάθε φύλου…..αλλιώς δεν θα είμαστε σε θέση να ΕΞΟΥΔΕΤΕΡΩΣΟΥΜΕ …την επανεμφανιζόμενη και απειλητική ΜΕΔΟΥΣΑ….επί του στήθους της Αθηνάς. Απλά το ΓΟΡΓΟΝΕΙΟΝ…μας δείχνει την ΕΓΩΠΑΘΕΙΑ μας….ανάμεσα στα δύο φύλα.

Το ΑΓΑΛΜΑ της ΝΙΚΗΣ …..στο δεξί της χέρι ….είναι σύμβολο του αποτελέσματος της ΕΠΑΓΡΥΠΝΗΣΕΩΣ της , στην περιφρούρηση των Αθηνών…..και επισημαίνει την νικηφόρο έκβαση από κάθε εχθρική ΕΠΙΒΟΥΛΗ…..υπέρ της πόλεως των Αθηνών.

Το μέγιστο των συμβόλων …το ΧΡΥΣΕΛΕΦΑΝΤΙΝΟ ΑΓΑΛΜΑ ΤΗΣ ΠΑΡΘΕΝΟΥ…ΑΘΗΝΑΣ, μας παραδίδει το ΕΠΤΑΣΦΡΑΓΙΣΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ των ΕΠΤΑ ΑΘΛΩΝ της ΨΥΧΗΣ.

Η ΕΠΙΒΛΗΤΙΚΗ ΘΕΙΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΘΕΑΣ ΑΘΗΝΑΣ ….ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΤΥΠΟ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ ….ΓΕΝΝΑΙΟΤΗΤΑΣ, ΣΘΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΑΝΔΡΕΙΑΣ….ΚΑΙ ΨΥΧΙΚΟΥ ΜΕΓΑΛΕΙΟΥ …..δια τους (Αθηναίους)….αλλά και όλους τους Έλληνες.

ΑΔΕΡΦΙΑ… καλά…. σας ΕΥΧΟΜΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΒΑΘΗ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΟΥ (ΚΑΡΑ ΔΙΟΣ) …..ΝΑ ΛΑΒΕΤΕ ΤΟΝ ΗΛΙΑΚΟ ΑΠΟΛΛΩΝΕΙΟΝ ΦΩΤΙΣΜΟ. Φωτισμός σημαίνει…..κατανόηση γεγονότων, εννοιών, πραγμάτων ….και με κάθε νέα σας ΕΥΚΑΙΡΙΑ …..να εισχωρείτε στην ΟΥΣΙΑ των ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ.

ΚΑΛΩΣ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΥΠΟΔΕΧΤΟΥΜΕ ΤΙΣ ΗΛΙΟΛΟΥΣΤΕΣ ΦΩΤΕΙΝΕΣ ΑΚΤΙΝΕΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ και με τα φυσικά μας σώματα των πτερωτών ίππων της ΨΥΧΗΣ, όπου θα αναριχηθούν επί του ΚΡΑΝΟΥΣ της θεάς ΑΘΗΝΑΣ….όπου θα είναι απαστράπτοντα και θωπέυοντα όλες τις ΑΚΤΙΝΕΣ του ΦΟΙΒΟΥ…..όπου θα στέλνουν συνεχώς σε ΕΜΑΣ το ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ …..και θα αναλάβουν στο ΑΧΡΟΝΟ της ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑΣ…..για να συνδεθούν με το υλικό και με το άυλο/ορατό… με το αόρατο/ρητό…. με άρρητο και το φατό… με το αφατον…!

ΕΡΡΩΣΘΕ ΕΛΛΑΝΙΟΣ ΙΦΙΓΕΝΗΣ (Ε.Ι.)
Ioannis Stogiannos

Σοφοκλής: Το Να’ Σαι Άνθρωπος Είναι Το Πιο Απλησίαστο Απ’ Όλα..

  Ιανουαρίου 20, 2019 0 Comments 

«Πολλά πράγματα είναι πάνω από τις δικές μου δυνάμεις
κανένα όμως δεν έχει τα φερσίματα του ανθρώπου το να’ σαι άνθρωπος είναι το πιο απλησίαστο απ’ όλα.


Και παίρνει το δρόμο της θάλασσας που αφρίζει ασημένια στον χειμωνιάτικο νοτιά
κι ανοίγεται πέρα μακριά μέσα από τα βουνά και τις χαράδρες των κυμάτων…

Και τη θεά την υπέρτατη την άφθαρτη την ακούραστη Γη
την καταπονάει με τ’ αλέτρι χρόνο το χρόνο, πάνω κάτω την αυλακώνει και τη σκάβει με ζωντανά που κρατάνε από τ’ άλογο.

Και τα σμάρια των πουλιών πού πετάνε ελαφρά και των ανήμερων των αγριμιών τους κόσμους
και τα θρέμματα των θαλασσινών νερών όλα ξέρει ο τετραπέρατος ο άνθρωπος
να τα τυλίγει με μια κλωστή πού την πλέκει σε δίχτυ και το ερημικό αγρίμι των βουνών το νικάει με δόλο και ολόγυρα ξέρει να βάζει ζυγό στον πυκνόμαλλο λαιμό του αλόγου και στον βουνίσιο ακάματο ταύρο.

Βρήκε στα βάθη του γλώσσα με λέξεις σκέψη ανεμόδαρτη
και ορμέμφυτα νόμων πού δημιουργούν πολιτείες βρήκε τον εαυτό του με το μόχθο του
ο άνθρωπος δίδαξε στον εαυτό του τον άνθρωπο και τα βέλη της άγριας παγωνιάς πού του στέλνει ο καιρός και τις σαΐτες της πυκνής βροχής να γλιτώνει.
Σε όλα βρίσκει μιαν έξοδο το αύριο δεν είναι γι’ αυτόν αδιέξοδο
μόνο απ’ τον Άδη δεν έχει τρόπο να ξεφύγει κι ας έχει κατορθώσει να ξεγλιστράει από αρρώστιες αγιάτρευτες.

Κι ενώ έχει την εξυπνάδα να μηχανεύεται τέχνες που δεν μπορούσε καν να ελπίζει
πότε στρίβει στο κακό άλλοτε πάλι στο αγαθό.
Όταν σέβεται τους νόμους της γης και τ’ ορκισμένο δίκιο στους θεούς
υψώνεται πάνω από την πόλη δεν έχει πόλη όποιος μολυνθεί με το θράσος να μη διαλέγει το καλό
Ποτέ του να μην έχει θέση μες στο σπίτι μου
κι η γνώση του ποτέ να μη φυτρώσει στις βραγιές της γνώσης μου
όποιος κι αν είναι αυτός που κάνει τέτοια έργα».

Απόσπασμα του Χορού για τον άνθρωπο από την ΑΝΤΙΓΟΝΗ-ΣΟΦΟΚΛΗ