Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ελλάδα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ελλάδα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Οκτώ τόποι στην Ελλάδα που καλύπτονται από ένα... πέπλο μυστηρίου.

Οκτώ τόποι απόλυτου μυστηρίου στην Ελλάδα - Μύθοι, θρύλοι και παράξενες ιστορίες































Οκτώ τόποι στην Ελλάδα που καλύπτονται από ένα... πέπλο μυστηρίου. 

Υπάρχουν ορισμένοι τόποι στην Ελλάδα που καλύπτονται από ένα... πέπλο μυστηρίου. Τοποθεσίες με σημασία ιστορική, αρχαιολογική αλλά και μεταφυσική. Θρύλοι, περίεργες ιστορίες και μύθοι έχουν δημιουργηθεί γύρω από τις περιοχές αυτές, καθιστώντας τες αντικείμενο συζήτησης αλλά και πεδίο... έρευνας.

Οι οκτώ τόποι που παρουσιάζονται παρακάτω τραβούν το ενδιαφέρον επισκεπτών για λόγους άλλοτε δικαιολογημένους, άλλοτε αδικαιολόγητους και έχουν επιλεγεί, όπως αναφέρει ο ιστότοπος Dinfo, βάσει του ενδιαφέροντος που δημιουργούν:


  • Πυραμίδα Ταΰγετου (Λακωνία)
Μια από τις βουνοκορφές του Ταϋγέτου, υποστηρίζουν ότι από μακριά μοιάζει με λαξευμένη πυραμίδα. Για το λόγο αυτό πολλοί είναι αυτοί που συρρέουν στην περιοχή για να τη δουν από κοντά και να την εξερευνήσουν, ενώ, δεν είναι και λίγοι αυτοί που η περιοχή εκλύει μια ιδιαίτερη ενέργεια...
  • Ναός Αγίας Θεοδώρας (Αρκαδία)
Το κτίσμα είναι ιδιαίτερα μικρό, ωστόσο από μακριά φαντάζει τεράστιο. Αυτό οφείλεται στα 17 μεγάλα δένδρα που έχουν φυτρώσει στην σκεπή του. Το αξιοπερίεργο είναι ότι οι ρίζες του δεν φαίνονται πουθενά, κάτι το οποίο αποτελεί αίνιγμα για τους ειδικούς.
Η παράδοση θέλει εκεί να βρίσκεται η Αγία Θεοδώρα που μαρτύρησε άδικα και το σώμα της έγινε ναός, τα μαλλιά της δέντρα και το αίμα της ποτάμι.
  • Ασκληπιείο Επιδαύρου (Αργολίδα)
Κοντά στο θέατρο της Επιδαύρου, σύμφωνα με τη μυθολογία εκεί βρίσκεται το μεγαλύτερο θεραπευτήριο της Αρχαίας Ελλάδας, όπου ο Ασκληπιός θεράπευε τους πιστούς του.
Οι ιστορίες που υπάρχουν για τη συγκεκριμένη περιοχή. Κάποιοι περιορίζονται στο να πουν ότι ο ο τόπος εκλύσει απλά θετική ενέργεια, ωστόσο, δεν λείπουν και εκείνοι που υποστηρίζουν ότι έχουν δει στην περιοχή να κινούνται ιπτάμενα αντικείμενα αλλά και παράξενα πλάσματα...
  • Σπήλαιο Νταβέλη (Αττική)
Ιερό του Πανός και των Νυμφών κάποτε, ο πιο γνωστός μεταφυσικός τόπος της Ελλάδας που συνοδεύεται από πλήθος θρύλων και ένα ευρύ πέπλο μυστηρίου σήμερα.
Περίεργα ηλεκτρομαγνητικά φαινόμενα, ιστορίες για φαντάσματα, Κούφια Γη, Βριλ, συγχρονικότητες, θεωρίες συνωμοσίας, αλλόκοτα πλάσματα, μυστικές υπόγειες βάσεις, στρεβλώσεις του χωροχρονικού συνεχούς, υπόγειες στοές, ο θρύλος του Νταβέλη, θεάσεις ιπτάμενων και όχι μόνο αντικειμένων, ισχυρά γεωδαιτικά πεδία, οριακά φαινόμενα, είναι μερικά από αυτά που έχουν γραφτεί για το Σπήλαιο του Νταβέλη. Σημειώνεται, πάντως, ότι η είσοδος στην περιοχή τη νύχτα απαγορεύεται.
  • Αχερουσία
Σύμφωνα με τη μύθο στην Αχερουσία βρισκόταν η πύλη για τον Αδη. Ο Χάροντας μετέφερε τις ψυχές των νεκρών μέσω του ποταμού Αχέρωντα, στο βασίλειο του κάτω κόσμου. Εκεί βρισκόταν και ένα πασίγνωστο νεκρομαντείο της αρχαιότητας. Οσοι επισκέπτονται την περιοχή αναφέρονται στην ιδιαίτερη ενέργεια που ελκύει ο τόπος
...



  • Ολυμπος (Πιερία)
Το σπίτι των 12 Θεών αποτελεί ένα χώρο τον οποίο ακόμη και σήμερα συνοδεύεουν πολλές παράξενες ιστορίες.
Εχουν αναφερθεί θεάσεις άγνωστης ταυτότητας ιπτάμενων αντικειμένων και μυστηριωδών φώτων στις απότομες χαράδρες του, ενώ πολλά λέγονται και για την τοποθεσία Καλάγια.
Οπως σημειώνει ο ιστότοπος Dinfo, θεωρίες θέλουν τον Ολυμπο να συνδέεται με τη φιλολογία της Κούφιας Γης και τη συνομωσιολογία, καθώς υποθέτουν την ύπαρξη τεράστιων βάσεων στο εσωτερικό του...






  • Σαμοθράκη
Αποτελεί έναν από τους πλέον ισχυρούς ενεργειακούς τόπους στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Αποτελούσε την έδρα των περίφημων Καβείριων Μυστηρίων, ενώ ακόμη και σήμερα πολλοί είναι αυτοί που υποστηρίζουν ότι στο ρέμα του φονιά υπάρχει ένα ισχυρό ενεργειακό πεδίο, το οποίο διαπιστώνει κανείς από τον αλλόκοτο τρόπο με τον οποίο εκφύονται οι κορμοί και τα κλαδιά των δέντρων.
  • Τσούτσουρος (Κρήτη)
Το σπήλαιο του Τσούτσουρου βρίσκεται σε μη προσβάσιμη περιοχή και η ακριβής του τοποθεσία παραμένει άγνωστη. Σύμφωνα με την ιστορία, ένας βοσκός που είχε χάσει την κατσίκα του, βρέθηκε στο εσωτερικό ενός σπηλαίου, όπου και είδε υπόγειες πυραμίδες, αυτοκινούμενα αγάλματα και ιπτάμενα οχήματα που αντιστοιχίστηκαν με την πτώση των Αρπυιών στο νησί, κατόπιν της καταδίωξης τους από τους γιους του Βορέα, Ζήτη και Κάλαϊ. Η συνέχεια της ιστορίας περιλαμβάνει συνωμοσίες και όλα τα χαρακτηριστικά μιας καλής ταινίας, όπως αναφέρει το Dinfo.




Πηγή:
iefimerida.gr

Η επική απάντηση Γ. Καραϊσκάκη:«Έλα, σκ@τότουρκε… έλα Εβραίε» (Βίντεο - Τραγούδι)



































Ο Γεώργιος Καραϊσκάκης, με τις συνεχείς νικηφόρες μάχες εναντίον των Τούρκων, ήταν γνωστός και για τον τσαμπουκά του και την απίστευτη αθυροστομία του.

Τα λόγια του «τσάκιζαν» τους Οθωμανούς.

Οι απαντήσεις που έστελνε στον αντίπαλο είναι μνημειώδεις με πιο γνωστή αυτή:
«Έλα, σκ@τότουρκε… έλα Εβραίε, απεσταλμένε από τους γύφτους έλα ν’ ακούσεις τα κερατά σας, -γαμώ την πίστιν σας και τον Μωχαμέτη σας. Τι θαρεύσετε κερατάδες… Δεν εντρέπεσθε να ζητείτε » από ημάς» συνθήκην με » έναν» κοντζιά σκατο-Σουλτάν Μαχμούτην -να τον χέσω και αυτόν και τον Βεζίρην σας και τον Εβραίον Σιλιχτάρ Μπόδα την πουτάνα!» – Άμα ζήσω, θα τους γαμ@σω. Άμα πεθάνω, θα μου κλ@σουν τον πο@τσο!»



Σε μια επιστολή του ο Γεώργιος Καραϊσκάκης γράφει αυτά που ο Νίκος Καλογερόπουλος και ο Β. Παπακωνσταντίνου έκαναν τραγούδι.

Την 1ην Ιουλίου 1823 ο Μαχμούτ πασάς έστειλε στον Καραϊσκάκη επιστολή:
«Με λέγουν Μαχμούτ πασιά Σκόδρα,. Είμαι πιστός, είμαι τίμιος. Το στράτευμά μου το περισσότερον σύγκειται από χριστιανούς. Εδιορίσθην από τον Σουλτάνον να ησυχάσω τους λαούς. Δεν θέλω να χύσω αίμα. Μη γένοιτο. Όποιος θέλει να είναι με εμένα, πρέπει να είναι πλησίον μου. Όποιος δεν θέλει ας καρτερεί τον πόλεμό μου. Δέκα πέντε ημέραις σας δίδω καιρόν να σκεφτείτε».

Σε Τούρκο συνομιλητή του λέει «Ιδού οι Έλληνες! Αυτοί σας χ@ζουν και τώρα και πάντα».
Ο Καραϊσκάκης απάντησε με άλλη επιστολή:
«Μου γράφεις ένα μπουγιουρντί, λέγεις να προσκυνήσω
κι εγώ, πασά μου, ρώτησα τον πούτ@ον μου τον ίδιον
κι αυτός μου αποκρίθηκε να μην σε προσκυνήσω
κι αν έρθεις κατ’ επάνω μου, ευθύς να πολεμήσω»
Ο Καραϊσκάκης στην πρόταση συμφιλίωσης που του στέλνει στα 1824 με επιστολή ο οπλαρχηγός της Ρούμελης Ν. Στορνάρης: «Γενναιότατε αδελφέ καπετάν Νικόλα, …είδα όσα με γράφεις. Έχει και τουμπλέκια [τουρκικά όργανα του ιππικού] ο πούτ@ος μου, έχει και τρουμπέτες [ελληνικά όργανα]. Όποια θέλω από τα δυο θα μεταχειρισθώ…».
Η ανταπάντηση ήρθε στο ίδιο κλίμα: «Επειδή έχεις και τουμπλέκια και τρουμπέτες βάστα, λοιπόν, διότι ο πούτ@ος μας και με τουμπλέκια και με τρουμπέτες θέλει σε κυνηγήσει…».

Λίγο πριν μια επίθεση των Τούρκων στο Μεσολόγγι γίνηκε ο παρακάτω διάλογος :
– Έχει ωρέ ο κοτζαμπάσης κόρη;
– Έχει
– Έχει και ο παπάς κόρη;
– Και ποια είναι η ομορφότερη;
– Κ οι δύο όμορφες είναι.
– Αμέ τότες να τους πεις να πλυθούν.
– Γιατί ωρέ Τούρκε;
– Γιατί αύριο ισαλά θα μπω και δεν θέλω να τις βρω άπλυτες.

Και φυσικά μετά από αυτό άρχισε το τουφεκίδι .

Διάλογος στο Μεσολόγγι :
– Αχ ντουφέκι να το’ χα εγώ καημένε
– Τι το θες ωρέ
– Γιατί εμένα μου πρέπει να τόχω. Ξέρεις Αγά;
– Τι
– Να μου το φυλάξεις και σου χαρίζω τη ζωή άμα σε πιάσω.
– Τι λες μωρέ καημένε ; είσαι παλαβός ;
– Κλ@νε λίγο έτσι να δω τι σημάδια έχεις ;
– Το κεφάλι θα σου πάρω.
– Καλά αγά εγώ έχω τα χέρια μου και δε σ αφήνω .
– Πρώτα θα σου πάρω το τουφέκι κ ύστερα το κεφάλι.
– Αμ έχω και μπιστόλες αγά.
– Και αυτές θα στις πάρω.
– Αμ έχω το γιαταγάνι αγά.
– Με το φτυάρι και το χώμα θα σε κυνηγώ ως τους Κορφούς και τότε στα παίρνω όλα.
– Φύλαξέ μου το τουφέκι, είδα όνειρο πως θα σου το πάρω.
– Να μου φας το σκατ@κερατά

Και άρχισε το τουφεκίδι.
Στο Μεσολόγγι ένας Τουρκοκρητικός πλησίαζε με την βάρκα και φώναζε «Μωρέ θέλω την νύφη του Παπά».
Ο Καραϊσκάκης όταν ήταν άρρωστος προκειμένου να διαπιστώσει τις ιατρικές ικανότητες ενός Ευρωπαίου ιατρού, μέσα στο κρεβάτι του έβαλε ένα από τα παλικαριά του , αυτό λοιπόν έδωσε το χέρι του για να πάρει τον σφυγμό ο ιατρός, ο οποίος μετά από πολύ περίσκεψη έβγαλε την διάγνωση
– Οι δυνάμεις σου στρατηγέ πέσανε πολύ.
Τότε τίναξε τα σκεπάσματα και ο γιατρός έμεινε ξερός βλέποντας το χέρι του παλικαριού
– Ο πούτ@ος μου έπεσε ωρέ κι όχι οι δυνάμεις μου.

Διήγηση του Μακρυγιάννη :
Πήρα κ’ εγώ καμπόσους του Νοταρά ανθρώπους και του Σισίνη.
Ο Κουντουργιώτης πήγε εις τη Νύδρα κι’ άφησε εις το ποδάρι του τον Αναγνώστη Οικονόμο Νυδραίο.
Του είπα να μου δώση αυτούς τους μιστούς να πλερώσω τους ανθρώπους και να λάβω κι’ ό,τι έδωσα.
Λέγει του Παπαφλέσσα, μου δίνει τους παράδες, ό,τι μο’ κανε όμως να του χαρίσω τις πιστιόλες μου, ότι τις λιμπίστη.

Του παράγγειλα κ’ εγώ «να του γαμ@σω το κέρατο, όχι θα του δώσω τ’ άρματά μου, οπού τα ‘χω από δεκοχτώ χρονών παιδί». Τον μούτζωσα και δεν του ξαναμίλησα. Πήγε κι’ ο Κωσταντής Λευκάδιος και του ζήτησε τους μιστούς, και του πήρε τις πιστιόλες του. Κ’ είχε ξύλινες ‘σ το ζουνάρι του τον ρώτησα και μου το είπε. «Ορίστε κι’ Αρβανίτικη αρετή. Ως τώρα είχαμε Βλάχικη, Κεφαλλωνίτικη, Φαναργιώτικη ορίστε κι’ Αρβανίτικη. Να δικαιοσύνη, να κυβερνήται των νέων Ελλήνων»!





Πηγή:
hellas-now.com

Η επιστολή του Κολοκοτρώνη με την οποία απειλεί με «φωτιά και τσεκούρι»…

























...όσους δεν βοηθήσουν στην πολιορκία της Πάτρας. Τελικά τον υπονόμευσε η ίδια η κυβέρνηση και ο Κωλέττης!

«Εις Ελόγου Σας χωρία της Λιοδώρας, όλα από Ζάτουνα έως Ασπρα Οσπήτια. Ευθύς όπου λάβετε το παρόν μου να ακούσετε την φωνήν του γενναιοτάτου χιλιάρχου Δημητράκη Πλαπούτα, τον οποίον διορίζω με πληρεξουσιότητα να πάρη τα άρματα σας και όλοι μαζύ να ελθήτε το ογληγορώτερον κατά το χρέος σας.

Του έδωσα άδεια δια εκείνους από εσάς όπου δεν θελήσουν να θύση και να απολέση με φωτιά και τζεκούρι, οι δε λοιποί είσθε εις την αγάπην μου και κάμνετε το χρέος σας με προυθυμίαν, και ελπίζω ότι θ’ ακολουθήσετε χωρίς δυσκολίας. Ακολουθήσατε λοιπόν καθώς σας γράφω και ακολουθήσατε τον Καπιτάν Δημητράκη να προφθάσετε το ογληγορώτερον.

15 Ιουνίου 1822, Σαραβάλι εκ της πολιορκίας Πατρών,

Ο Στρατηγός Θεόδωρος Κολοκοτρώνης».

Το συγκεκριμένο κείμενο συντάχθηκε από τον Θ. Κολοκοτρώνη στις 15 Ιουνίου 1822 και με αυτό απευθύνθηκε στους κατοίκους χωριών, προκειμένου να τους παροτρύνει να βοηθήσουν στην πολιορκία της Πάτρας.

Ο Κολοκοτρώνης έφθασε στην Πάτρα στα τέλη Φεβρουαρίου του 1822, επικεφαλής 4.000 στρατιωτών. Η επαναστατική κυβέρνηση τον είχε διορίσει, μετά από πολλές παλινωδίες, αρχηγό της πολιορκίας. Εκεί τον ανέμεναν τα αχαϊκά σώματα, η συνολική δύναμη των οποίων δεν ξεπερνούσε τους 3.000 άνδρες. Οι πολιορκητές πληροφόρησαν τον Κολοκοτρώνη πως ο εχθρός διέθετε 12.000 άνδρες.
Η αρχική φρουρά της πόλης (3.000 άνδρες) είχε ενισχυθεί από 9.000 Μικρασιάτες Τούρκους με επικεφαλής τον Μεχμέτ Πασά.

Τον επόμενο μήνα, μετά από μια σειρά συμπλοκών, ο Γέρος του Μοριά κατάφερε να περισφίξει τον κλοιό γύρω από την πόλη.
O Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. Στην πολιορκία της Πάτρας δεν είχε να αντιμετωπίσει μόνο τους Τούρκους, αλλά και τις υπονομευτικές ενέργειες της επαναστατικής κυβέρνησης!

Η πολιορκία όμως, παρά τις αρχικές ελληνικές επιτυχίες, είχε άδοξο τέλος. Η άπειρη, σε ό,τι αφορά τα στρατιωτικά ζητήματα, κυβέρνηση εξακολουθούσε να θεωρεί την κατάληψη της πόλης δευτερεύον ζήτημα. Κατά συνέπεια, δεν φρόντισε καν για τη συντήρηση των πολιορκητών.
Ο Κολοκοτρώνης ζήτησε να του παρασχεθούν τα απαραίτητα μέσα για τη συνέχεια των επιχειρήσεων, αλλά η Γερουσία, στην οποία απευθύνθηκε αρχικά, δεν διέθετε τα χρήματα. Η δε κυβέρνηση δεν φάνηκε διατεθειμένη να κατανοήσει τη στρατηγική σπουδαιότητα της πολιορκίας.
Αντί να συντονίσει τις ενέργειές της για την επίσπευση της κατάληψης της πόλης, διέταξε τον Κολοκοτρώνη να αναχωρήσει με 2.000 άνδρες για τη δυτική Στερεά. Ο Έλληνας στρατηγός απάντησε πως δεν ήταν φρόνιμο να εγκαταλειφθεί η πολιορκία και ότι ήταν συμφέρον να εξουδετερωθεί όσο το δυνατόν ταχύτερα ο τουρκικός αυτός θύλακας ώστε να ανακουφισθούν οι βορειοδυτικές επαρχίες της Πελοποννήσου, οι οποίες, λόγω του πληθυσμού τους και της παραγωγής τους, μπορούσαν να βοηθήσουν περισσότερο τον γενικό αγώνα αν ησύχαζαν.
Δεν ήταν εξάλλου δυνατόν να αφήσει στην Πάτρα 12.000 Τούρκους, οι οποίοι ανά πάσα στιγμή μπορούσαν να ερημώσουν ολόκληρη τη δυτική Πελοπόννησο. Σε ό,τι αφορά στη δυτική Στερεά, εκεί, κατά τη γνώμη του, υπήρχαν πολλοί εμπειροπόλεμοι και ικανότατοι οπλαρχηγοί που γνώριζαν και την περιοχή και τους ανθρώπους της και, επομένως, μπορούσαν να φέρουν καλύτερα από κάθε άλλον σε πέρας τον Αγώνα. Άλλωστε, είχε ήδη στείλει εκεί τον γιο του Γενναίο με όση δύναμη ήταν δυνατόν να διαθέσει.
Τέλος, παρακάλεσε την κυβέρνηση για την αποστολή τροφών και πυρομαχικών.

Η προσβλητική απάντηση του Κωλέττη
Την επιστολή αυτήν απηύθυνε ο Κολοκοτρώνης προς τον Ιωάννη Κωλέττη, υπουργό των Στρατιωτικών. Όμως, ο Κωλέττης του ανέφερε πως η απάντησή του ήταν απείθεια προς την κυβέρνηση, η οποία ήταν δυνατόν να έχει δυσάρεστες συνέπειες για τον ίδιο.
Για να σώσει την υπόληψη του στρατηγού όμως, δεν γνωστοποίησε την απάντησή του στην κυβέρνηση και τον καλούσε να σκεφθεί ωριμότερα και να υπακούσει στη διαταγή. Ο Κολοκοτρώνης εξοργίστηκε από το ύφος της επιστολής του Κωλέττη.

Ταυτόχρονα όμως, συνέβαιναν και άλλα δυσάρεστα γεγονότα. Παραχωρήθηκε το δικαίωμα στους προκρίτους να στρατολογούν στις επαρχίες τους και αυτή η στρατολογία απέβαινε σε βάρος του στρατοπέδου των Πατρών διότι αρκετοί έφευγαν για να καταταγούν στα νέα αυτά σώματα.

Τότε ο Γέρος αποφάσισε να συνεννοηθεί προσωπικά με την κυβέρνηση. Προανήγγειλε την απόφασή του αυτή με επιστολή και, αφού όρισε ως υπεύθυνο της πολιορκίας τον Δημήτριο Πλαπούτα, αναχώρησε για την Κόρινθο, όπου βρισκόταν η έδρα της κυβέρνησης, συνοδευόμενος από σωματοφυλακή 80 ανδρών.

Όταν πληροφορήθηκε η κυβέρνηση τη μετάβαση του Κολοκοτρώνη στην Κόρινθο, ανησύχησε. Η πράξη του κρίθηκε στασιαστική. Θορυβήθηκε ακόμη περισσότερο όταν πληροφορήθηκε ότι ο στρατηγός συνοδευόταν από 80 άνδρες. Όταν ο Κολοκοτρώνης έφθασε έξω από την Κόρινθο, έλαβε επιστολή από τον Κωλέττη, με την οποία διατασσόταν να εισέλθει στην πόλη μόνο με πέντε άνδρες. Ο Γέρος αγνόησε τη διαταγή.
Ο Ιωάννης Κωλέττης ουσιαστικά υπονόμευσε τον Κολοκοτρώνη στην πολιορκία της Πάτρας.

Η σύγκρουση με την κυβέρνηση
Την επόμενη ημέρα πρόλαβαν τον Κολοκοτρώνη στο Ζευγολατιό ο επίσκοπος Κορίνθου Κύριλλος, ο Πανούτσος Νοταράς και ο Κωλέττης, ως απεσταλμένοι της κυβέρνησης. Δικαιολογήθηκαν στον Κολοκοτρώνη ότι υπήρξε παρεξήγηση και ότι ο ίδιος θα έπρεπε να επιστρέψει.
Εκείνος γνωστοποίησε την απόφασή του να έλθει σε συνεννόηση με τη Γερουσία της Πελοποννήσου, εφόσον δεν έγινε δεκτός από την κυβέρνηση. Κάτι τέτοιο σήμαινε ενίσχυση της Γερουσίας με τη στρατιωτική δύναμη του Κολοκοτρώνη και εξασθένηση της κυβέρνησης. Οι απεσταλμένοι τού είπαν τότε να επιστρέψει και να καταθέσει την άποψή του στην κυβέρνηση. Τον παρακάλεσε για τον ίδιο σκοπό και ο Κωλέττης, αλλά ο Κολοκοτρώνης, που θεωρούσε πάντα ύποπτη απέναντί του την πολιτική του Ηπειρώτη υπουργού, του απάντησε θυμωμένος να μεταβεί και να ασκήσει υπουργικά καθήκοντα στα Ιωάννινα. Τελικά επενέβη ο Κύριλλος και μετέπεισε τον Γέρο.

Στην Κόρινθο ο Κολοκοτρώνης ανέπτυξε τις γνωστές απόψεις του. Η κυβέρνηση φάνηκε να πείθεται και του ανέθεσε τη συνέχιση της πολιορκίας της Πάτρας. Ο Γέρος επέστρεψε προβληματισμένος στο στρατόπεδο της Πάτρας.

Για πρώτη φορά μίλησε στους στρατιώτες περί «χριστιανών» εχθρών της πατρίδας.
Η κυβέρνηση, συνεχίζοντας την προσπάθεια αποδυνάμωσης του στρατηγού, δεν έστειλε τα εφόδια για τη συντήρηση του στρατού. Επίσης, διεύρυνε το δικαίωμα στρατολόγησης ανδρών σε όλους τους προκρίτους. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη διάλυση του στρατοπέδου της Πάτρας. Αξιωματικοί λάμβαναν κυβερνητικές διαταγές να φύγουν από την Αχαΐα και να καταταχθούν στα νεοσύστατα σώματα των επαρχιών τους. Μπροστά σ’ αυτήν την κατάσταση ο Κολοκοτρώνης, αφού εξασφάλισε σε ορεινά μέρη τις ελληνικές οικογένειες της Πάτρας και των γειτονικών περιοχών, έλυσε την πολιορκία. Αποτέλεσμα των «πατριωτικών» ενεργειών της κυβέρνησης και των προκρίτων ήταν να παραμείνει η πόλη στην κατοχή των Τούρκων ως το τέλος του Αγώνα.

Νίκος Γιαννόπουλος
ιστορικός


Πηγή:

Σαν σήμερα το 1843 πέθανε ο «Γέρος του Μωριά», Θεόδωρος Κολοκοτρώνης - Βίντεο Λιαντίνη για Κολοκοτρώνη























Ηγετική μορφή της Ελληνικής Επανάστασης, που έδρασε στην Πελοπόννησο και εξ αυτού του λόγου είναι γνωστός και ως «Γέρος του Μωριά».
Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης γεννήθηκε «εις τα 1770, Απριλίου 3, την Δευτέρα της Λαμπρής... εις ένα βουνό, εις ένα δέντρο αποκάτω, εις την παλαιάν Μεσσηνίαν, ονομαζόμενον Ραμαβούνι», όπως αναφέρει στα Απομνημονεύματά του. Ήταν γιος του κλεφτοκαπετάνιου Κωνσταντή Κολοκοτρώνη (1747-1780) από το Λιμποβίσι Αρκαδίας και της Γεωργίτσας Κωτσάκη, κόρης προεστού από την Αλωνίσταινα Αρκαδίας. Η οικογένεια των Κολοκοτρωναίων από το 16ο αιώνα, που εμφανίζεται στο προσκήνιο της ιστορίας, βρίσκεται σε αδιάκοπο πόλεμο με τους Τούρκους. Μονάχα από το 1762 έως το 1806, 70 Κολοκοτρωναίοι εξοντώθηκαν από τους κατακτητές.

Το 1780, ήταν 10 ετών, όταν ο πατέρας του σκοτώθηκε από τους Τούρκους, ένα γεγονός που σημάδεψε τη ζωή του. Στα 17 του έγινε οπλαρχηγός του Λεονταρίου και στα 20 του νυμφεύτηκε την κόρη του τοπικού προεστού Αικατερίνη Καρούσου. Το 1806, κατά τη διάρκεια του μεγάλου διωγμού των κλεφτών από τους κατακτητές, κατόρθωσε να διασωθεί και να καταφύγει στη Ζάκυνθο, όπου κατατάχθηκε στον αγγλικό στρατό κι έφθασε μέχρι το βαθμό του ταγματάρχη. Το 1818 μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία και στις αρχές του 1821 αποβιβάστηκε στη Μάνη για να λάβει μέρος στον επικείμενο Αγώνα.
Στις 23 Μαρτίου του 1823 συμμετείχε στο υπό τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη στρατιωτικό σώμα που κατέλαβε την Καλαμάτα, σηματοδοτώντας την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης. Αμέσως μετά έβαλε σκοπό να καταλάβει την Τριπολιτσά, το διοικητικό κέντρο των Οθωμανών στον Μωριά, γιατί αλλιώτικα δεν θα μπορούσε να επικρατήσει η επανάσταση, όπως πίστευε. Η νίκη των Ελλήνων στο Βαλτέτσι (13 Μαΐου 1821) και η άλωση της Τριπολιτσάς (23 Σεπτεμβρίου 1821), που οφείλονται αποκλειστικά και μόνο στον Κολοκοτρώνη, τον επέβαλαν ως αρχηγό του επαναστατικού στρατού της Πελοποννήσου.
Στη μάχη των Δερβενακίων (26 - 28 Ιουλίου 1822), όπου καταστράφηκε ο στρατός του Δράμαλη, αναδείχθηκε η στρατηγική του ιδιοφυΐα και η κυβέρνηση Κουντουριώτη τον διόρισε αρχιστράτηγο των επαναστατικών δυνάμεων. Η ίδια, όμως, κυβέρνηση θα τον φυλακίσει στην Ύδρα, κατά τη διάρκεια των εμφύλιων συρράξεων των ετών 1823 και 1824, όπου είχε πρωταγωνιστικό ρόλο. Θα τον απελευθερώσει τον Μάιο του 1825, όταν ο Ιμπραήμ απειλούσε να καταστείλει την επανάσταση και θα του αναθέσει εκ νέου την αρχιστρατηγία του Αγώνα. Μετρ του κλεφτοπολέμου και της «καμμένης γης», θα κατορθώνει να κρατήσει ζωντανή την επανάσταση μέχρι τη Ναυμαχία του Ναβαρίνου (7 Οκτωβρίου 1827).
Μετά την απελευθέρωση συντάχθηκε με τον Ιωάννη Καποδίστρια κι έγινε ένα από τα επιφανή στελέχη του Ρωσικού Κόμματος. Κατά τη διάρκεια της Αντιβασιλείας διώχθηκε ως αντιβασιλικός και καταδικάσθηκε σε θάνατο τον Μάιο του 1834. Μετά την ενηλικίωσή του, ο Όθωνας του χάρισε την ποινή, τον διόρισε σύμβουλο της Επικρατείας και τον ονόμασε αντιστράτηγο.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο Κολοκοτρώνης τα πέρασε στην Αθήνα με την ερωμένη του Μαργαρίτα Βελισσάρη (η σύζυγός του είχε πεθάνει το 1820), στο ιδιόκτητο σπίτι του, στη γωνία των σημερινών οδών Κολοκοτρώνη και Λέκκα. Την ίδια περίοδο υπαγόρευσε στον Γεώργιο Τερτσέτη τα απομνημονεύματά του, που κυκλοφόρησαν το 1851 με τον τίτλο «Διήγησις συμβάντων της ελληνικής φυλής από τα 1770 έως τα 1836» και τα οποία αποτελούν πολύτιμη πηγή για την Ελληνική Επανάσταση.
Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης πέθανε από εγκεφαλικό επεισόδιο στις 4 Φεβρουαρίου του 1843, λίγο μετά την επιστροφή στο σπίτι του από δεξίωση στα Ανάκτορα. Από τον γάμο του με την Αικατερίνη Καρούσου απέκτησε τέσσερα παιδιά: τον Πάνο (1798-1824), τον Γενναίο (1806- 1868), τον Κολλίνο (1810-1848) και την Ελένη, ενώ από τη σχέση του με τη Μαργαρίτα Βελισσάρη τον Παναγιωτάκη (1836-1893), τον οποίο αναγνώρισε με τη διαθήκη του.

Πηγή:
sansimera.gr

Ομιλία του Λιαντίνη στην Τρίπολη, στις 13 Φλεβάρη του 1993, καλεσμένος του φιλοτεχνικού συλλόγου της πόλης.
Θέμα της ομιλίας: «Θοδωράκης Κολοκοτρώνης».





Πηγή:
ΕΛΛΑΝΙΑ ΠΥΛΗ

Όλυμπος - Τα μυστικά του βουνού των Θεών - ΙΠΤΑΜΕΝΟΙ ΔΙΣΚΟΙ.




Θα ετοιμαστούμε για να κάνουμε μαζί μια ανάβαση στο μυθικό αυτό βουνό και να ανακαλύψουμε τα μυστικά του. Ανεβαίνοντας το, θα διαπιστώσετε και εσείς , οτί οι θρύλοι το τυλίγουν απο κάθε πλευρά. Εχουν ακουστεί απίστευτες ιστορίες για αυτό το βουνό. Για νεραϊδότοπους, για επισκέψεις ιπτάμενων δίσκων στο "μπαλκόνι" του Δία, για ισχυρά ηλεκτρομαγνητικά πεδία κ.α.

Όλα αυτά φυσικά, μπορεί να είναι απλοί μύθοι, μπορεί να είναι και φανταστικές ιστορίες. Ένα όμως είναι σίγουρο. ότι οι κάτοικοι στις γύρω περιοχές του Ολύμπου, έχουν να σας πούνε πολλές ιστορίες γιατί ζούνε καθημερινά αυτούς τους θρύλους...Μέσα σε όλα αυτά , ένα μεγάλο ρόλο παίζουν και τα ανεξήγητα φυσικά φαινόμενα του Ολύμπου. Πανω στα οποία έχουν γίνει δεκάδες μελέτες απο πάρα πολλούς επιστήμονες , φυσικούς, γεωλόγους και άλλους. Θα προσπαθήσουμε λοιπόν μαζί, εδω στο Ελληνικό Αρχείο, να δούμε τα κυριότερα απο αυτά τα "μυστικά" του Ολύμπου.

Το Στεφάνι του Δία

Όποιος βρεθεί στην περιοχή του Ολύμπου, που απο τα αρχαία χρόνια ονομάστηκε "Το στεφάνι του Δία", θα αντικρίσει ένα εκπληκτικό φαινόμενο. Κάθε πρωί με την ανατολή του Ηλίου, οι σκιές που δημιουργούντε στην κόψη του βουνού, απεικονίζουν το πρόσωπο του Δία με όλα τα χαρακτηριστικά του! Έιναι ένα γεγονός , το οποίο όλοι οι κάτοικοι των γύρω χωριών του Ολύμπου γνωρίζουν εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Η τοποθεσία αυτή, έχει ονομαστεί "Ο θρόνος του Δία"!


U.F.O Στον Όλυμπο

Eδώ και πέντε χρόνια, ένα εκπληκτικό U.F.Ο έχει γίνει μόνιμος κάτοικος στους νομούς Πιερίας και Μαγνησίας και γενικότερα στην ευρύτερη περιοχή του Ολύμπου.Το έχουν δει εκατοντάδες άτομα, κάθε φορά με το ίδιο δέος. Πότε εμφανίζεται με τρομερή ταχύτητα από τη θάλασσα και σε δευτερόλεπτα φτάνει στην κορφή του Ολύμπου και εξαφανίζεται από πίσω του, πότε προβάλλει ορμητικό από τις χαράδρες του βουνού, άλλες φορές πάλι ακολουθεί απαλά το ανάγλυφο του εδάφους και χάνεται πέρα από το κάστρο του Πλαταμώνα, ακολουθώντας τις στροφές του δρόμου.(φωτό: απο Όλυμπο)

Οι ιστορίες και οι μύθος για εξωγήινους και όντα έχουν την τιμητική τους κάθε φορά που αυτό το U.F.Ο κάνει την εμφάνιση του. Οι μύθοι για την «επιστροφή των Ε» και τα μυστικά εξωτικά όπλα που είναι θαμμένα στις χαράδρες του βουνού και που θα κάνουν κυρίαρχη την Ελλάδα οργιάζουν. Οπως λέγεται απο κάποιους, το συγκεκριμένο U.F.Ο έχει Ελληνικό όνομα! Οτι δεν έρχεται από έναν άλλον κόσμο, αλλά από τα υπόστεγα μιας εταιρείας του Βόλου. Το όνομά του;  «Πήγασος»! Και η κατασκευάστρια εταιρεία του κάνει εκεί τις δοκιμές του.Τελευταίες πληροφορίες αναφέρουν ότι το σύστημα αξιολογείται και πιθανόν θα αγοραστεί από τον ελληνικό στρατό.

Στην υπόλοιπη Ελλάδα θα πρέπει να ψάξουμε για μια άλλη εταιρεία, με το όνομα 3 SIGMA S.Α. , με έδρα στην οδό Μεσογείων στην Αθήνα (και παρουσία 15 τουλάχιστον χρόνων στο χώρο), που ειδικεύεται σε μη επανδρωμένα οχήματα και ιπτάμενους στόχους. Το δικό της U.A.V, με το επίσης Ελληνικό όνομα «Νέαρχος», μεσουρανεί στους ουρανούς κυρίως της Κρήτης, αφού στις Μουρνιές του Νομού Χανίων βρίσκεται το εργοστάσιο της. Τα άλλα ιπτάμενα οχήματά της, ο «Ερμής» και η «Αλκυόνη», αλωνίζουν τους Ελληνικούς ουρανούς, εκπαιδεύοντας χειριστές ραντάρ και οπλικών αντιαεροπο ρικών συστημάτων. Με τη συνεργασία που υπέγραψε πριν από καιρό με τη Γερμανική SΤΝ ΑTLAS (Reinmental Group) που αφορά τη δημιουργία ενός ευφυούς συστήματος αυτόματης πλοήγησης μη επανδρωμένων αεροσκαφών, είναι σίγουρο ότι πολλοί θα είναι οι μάρτυρες U.F.O σε διάφορα σημεία της Ελλάδος για τα επόμενα χρόνια.

Οι πυραμίδες του Ολύμπου

Υπάρχουν οι πυραμοειδές κορυφές του Ολύμπου ,οι οποίες σύμφωνα με την παράδοση αλλά και την άποψη μελετητών, μόνο τυχάιες δεν έιναι.. Απο την αρχαία Ελλάδα ξέρουμε ότι όλες οι σημαντικές τοποθεσίες που επέλεγαν οι Έλληνες, βρίσκονταν σε στρατηγικής σημασίας σημεία ή και σε ιερούς τόπους απο την ίδια την φύση. Κάτι τέτοιο συμβαίνει και με τις πυραμίδες του Ολύμπου. Μόνο που σύμφωνα με την παράδοση αλλά και τις ιστορίες των κατοίκων του Ολύμπου ,οι οποίες  σώζονται μέχρι σήμερα, αυτές οι πυραμίδες δημιουργήθηκαν τους αρχαίους χρόνους, είτε απο μια προηγμένη ανθρώπινη τεχνολογία, αφού φαίνονται να είναι λαξευμένες, είτε ότι τις δημιούργησαν οι ίδιοι οι θεοί για δικά τους στρατηγικά σημεία. Στις τρεις αυτές κορυφές των πυραμίδων βρίσκονται οι περιοχές Τούμπα, Αγ.Αντώνιος και Προφήτης Ηλίας αντίστοιχα.

Το σημαντικό και καθόλου μυθολογικό στοιχείο για τις πυραμίδες είναι οι αποστάσεις και οι μοίρες που σχηματίζουν οι γωνίες τους! Επιστήμονες λένε οτι την ίδια ακριβως γωνία έχουν και τα 3 αστέρια της ζώνης του Ορίωνα στον ουρανό.  Τις λεγόμενες "Τρείς Βασιλείες". Απο τα 3 αυτά άστρα, τα δύο είναι σε εύθεία γραμμή και το τρίτο απέχει 27 μοίρες. Ακριβώς την ίδια γωνία μοιρών αλλα και την πλήρη ταύτιση με τα 3 άστρα του Ορίωνα, έχουν οι 3 πυραμίδες του Ολύμπου. Σκεφτήκατε πού αλλού στην Γή, συμβαίνει η ίδια αυτή ακριβώς ευθυγράμμιση με την ζώνη του Ορίωνα; Ναί, καλά το σκεφτήκατε.. Στις πυραμίδες της Γκίζας στην Αίγυπτο!  Και εδώ έρχονται οι ιστορίες και οι μύθοι, για το κατα πόσο είναι φυσικές ή.... τεχνητές, οι πυραμίδες του Ολύμπου.

 

Η Εκκλησία του Προφήτη Ηλία

Πολλοί είναι οι κάτοικοι αλλά και οι επιστήμονες, οι οποίοι έχουν αναφέρει πως στην περιοχή που βρίσκεται η Εκκλησία του προφήτη Ηλία στον Όλυμπο, υπάρχουν πολύ ισχυρά ηλεκτρομαγνητικά πεδία. Μάλιστα υπάρχουν μαρτυρίες πολλών ανθρώπων οι οποίοι παρευρίσκονταν σε λειτουργίες τις Εκκλησίας, να λένε οτι ένιωθαν μία ανατριχίλα και τους σηκώνονταν τα μαλλιά απο την ισχυρή ηλεκτρική φόρτιση του χώρου

Οι Πιερίδες Μούσες 

Ο μύθος των Πιερίδων μουσών, είναι πολύ γνωστός στους κατοίκους των χωριών γύρω απο τα Πιέρια Όρη. Ο ποταμός που κατεβαίνει απο τα Πιέρια όρη ονομάζεται "Μόρνος" ποταμός (Ο όρος Μόρος σημαίνει σκοτεινός) ο οποίος σύμφωνα με τους θρύλους της περιοχής, συνδέεται με τον ποταμό Λυκώνα των Μουσών. Εκεί οι κάτοικοι έχουν γίνει μάρτυρες αρκετών μυστήριων φαινομένων. Βοσκοί, εργάτες, αλλα και κάτοικοι της περιοχής, έχουν αναφέρει οτι έβλεπαν γυμνές κοπέλες να χορεύουν στο δάσος τραγουδώντας και διάφορα άλλα τέτοια φαινόμενα που τα χαρακτήριζαν σαν Μούσες. Και όπως ήταν αναμενόμενο ,οι κάτοικοι φοβόντουσαν και κλείνονταν στα σπίτια τους. Απο την άλλη όμως υπήρχαν και μερικά φαινόμενα σε αυτές τις περιοχές, τα οποία οι κάτοικοι τα χαρακτήριζαν ώς δαιμονικά. Όπως π.χ. η μαρτυρίες για το "μαλλιαρό χέρι" ,όπως το ονόμασαν στο χωριό Κόρνα, το οποίο το έβλεπαν σε ένα εγκαταλελειμμένο σπίτι του χωριου και τους προκαλούσε ένα τεράστιο τρόμο.

Το εγκαταλελειμμένο χωριό Σκοτεινά

Κατηφορίζουμε για το χωριό Σκοτεινά στον Όλυμπο. Πλεόν δεν υπάρχει ψυχή στο χωριό. Κάτι, έκανε τους κατοίκους του να φύγουν πανικόβλητοι απο το χωριό, που συνορεύει με τον ποταμό Μόρνο που όπως αναφέραμε και πρίν, Μόρνα σημαίνει σκοτάδι... Το συγκεκριμένο χωριό κάποτε ήταν γεμάτο ζωή. Υπήρχε μεγάλη δραστηριότητα των κατοίκων σε κτηνοτροφία, δασοκομία και υπήρχε και ένα εργοστάσιο ξυλείας. Μέσα στο συγκεκριμένο εργοστάσιο μάλιστα, το οποίο έχει εγκαταλειφθεί απο την δεκαετία του '60, υπάρχουν ακόμα άθικτα τα έγραφα, τα βιβλία και διάφορα άλλα αντικείμενα ,σαν να τα άφησε κάποιος εκεί, μόλις έναν μήνα πρίν. Ο λόγος που εχεί συμβεί αυτό στο συγκεκριμένο χωριό, είναι γιατί οι κάτοικοι δεν ήταν καθόλου ευχαριστημένοι με ότι συνέβαινε. Μάλιστα αρκετοί ήταν εκείνοι οι οποίοι προσπάθησαν να έρθουν σε επαφή με κάποιον πρώην κάτοικο του χωριού, ώστε να τους πούν μερικά απο τα περιστατικά που είχαν προκαλέσει τρόμο στο χωριό και ανάγκασαν τους κάτοικους του να το εγκαταλείψουν , αλλά όλοι οι κάτοικοι ,κατά έναν περίεργο τρόπο, ακύρωναν αυτές τις συναντήσεις την τελευταία στιγμή.

Πόρτες του Ολύμπου (Σπήλαιο Τσακαλόπετρας)

Η περιοχή Πόρτες του Ολύμπου , αποτελεί ενα από τα  ισχυρότερα γεωμαγνητικά μέρη της Ελλάδας. Σε αυτήν την περιοχή υπάρχουν οι μαρτυρίες για φώτα στον ουρανό, για ηλεκτρομαγνητικά πεδία αλλά κυρίως και για εξαφανίσεις κατοίκων της περιοχής.  Συγκεκριμένα ένας κάτοικος αφού είχε εξαφανιστεί για 3 μέρες, όταν επέστρεψε περιέγραφε περίεργα πράγματα .Μέχρι και ότι αντίκρισε υπόγειες πόλεις.

Στην συγκεκριμένη περιοχή, υπάρχει μια πάρα πολύ σημαντική σπηλιά. Η σπηλιά της Τσακαλόπετρας. Το συγκεκριμένη σπήλαιο έχει μια ιστορία 600 ετών, από την εποχή της τουρκοκρατίας, όταν κάτοικοι του χωριού την χρησιμοποιούσαν σαν κρησφύγετο απο τους Τούρκους αλλά και από τούς Γερμανούς στην συνέχεια.  Το συγκεκριμένο σπήλαιο ,αποτέλεσε και σημείο συγκεντρώσεων της Φιλικής Εταιρείας. Επίσης λέγεται ότι το ισχυρό γεωμαγνητικό και ηλεκτρικό πεδίο,με το οποίο είναι φορτισμένη η συγκεκριμένη σπηλιά της Τσακαλόπετρας, έχει κινήσει το ενδιαφέρον και  επιστημόνων της ΝΑSΑ ώστε να κάνουν τα δικά τους πειράματα.

Μέσα σε αυτό το σπήλαιο υπάρχει και ένα Εκκλησάκι στο οποίο η Φιλική Εταιρεία του Κοραή , είχε αφήσει έγγραφα-εντολές προς τους κατοίκους του χωριού, τα οποία έγγραφα σώζονται μέχρι και σήμερα.

Υπάρχουν οι μαρτυρίες ορειβατών του Χιονοδρομικού Ορειβατικού Κέντρου Ελασσόνας  που αναφέρουν πως κάνοντας αναρρίχηση στην περιοχή του σπηλαίου ακούγανε πεντακάθαρα ομιλίες τις οποίες δεν μπορούσαν να εντοπίσουν από πού έρχονταν.


Οπως θα διαπιστώσατε και εσείς μέχρι τώρα, οι θρύλοι και οι ιστορίες γύρω απο αυτό το ιερό βουνό, έιναι αμέτρητοι. Είτε πρόκειται για φυσικά φαινόμενα, είτε πρόκειται ανεξήγητα γεγονότα, ή ακόμα και για μύθους που κρατάνε για χρόνια, ένα είναι σίγουρο, οτι ο Όλυμπος στην μύθολογημένη ιστορία, δεν αποτέλεσε τυχαία το σημαντικότερο μέρος της Ελλάδας.... Δεν αποτέλεσε τυχαία, το κέντρο του κόσμου

 ellinikoarxeio.com